Kennismaking

Hoeveel mensen er ook voor je zijn in de laatste fase van het leven, toch kun je (heel) eenzaam zijn. Dat maak ik van dichtbij mee bij mijn werkzaamheden in de ouderenzorg. Je kunt angst voelen of twijfel. Pijn of verdriet. Er zijn vragen, maar wie stel je die? Naasten wil je er vaak niet mee belasten, die hebben al genoeg aan hun hoofd. Ik ben de buitenstaander met wie je wél kunt praten. Op een vertrouwelijke, maar ook ontspannen en luchtige manier. Huilen lucht op, maar lachen net zo goed. En we hoeven niet te praten. Soms is een blik of een aanraking voldoende om rust te vinden bij het idee dat herstel niet meer mogelijk is en dat het tijd is om afscheid te nemen.

Ik ben opgeleid bij het Nederlands Instituut voor Stervensbegeleiding (NIS). Mijn praktische ervaring komt uit de ouderenzorg. Daar was het geestelijk welzijn van ouderen al twintig jaar een van mijn verantwoordelijkheden. De laatste jaren werk ik parttime als coördinator in een Bijna Thuis Huis (hospice). Op de een of andere manier voelen mensen zich snel bij mij op hun gemak. Als de tijd is gekomen om afscheid te nemen van het leven, vinden ze in mij een gids. Iemand die helpt bij de innerlijke strijd tussen er niet over praten (dan is het er niet) en er wel over praten, zodat het een plek krijgt. De zorg van een huisarts, specialist of verpleegkundige vervang ik niet, ik voeg alleen een dimensie toe. Door te luisteren en te adviseren. Ik sta open voor alle levens- en geloofsovertuigingen.

Natuurlijk ben ik er ook voor de naasten. Ook zij kunnen zich eenzaam voelen, vragen hebben of worstelen met emoties. Samen zoeken we naar woorden en geven we het afscheid vorm; wat een eerste stap is om verdriet en gevoelens van verlies een plek te geven.

Ik ben getrouwd, moeder van twee volwassen dochters en 1 prachtige kleindochter. Neem gerust contact met me op om nader kennis te maken.

Wilma van Casteren

disclaimer | © Wilma van Casteren